مثل جنگل

نه قانونی نه عدلی مثل جنگل!!

نمــــیدانـم چـــرا در روز اول چـه دیـد از مـا خـدا و چـید جـدول

چـرا با فـقر ما را همنـشین کرد چرا خون خوردن و سختی و معظل

چه لـذت می بـرد از دیــدن درد گـره بعد از گـره، تلـخی و حنضل

نه از ژن برده مـیراثی نه از مال نه موزون و نه زیبا تیـپ و هـیکل

چنان زشت و دژم اندام و مقیاس تو گـــویی نامـده گـردیده منـحل

غـنی را کــم نمی آمـد فــقیران لباس خـز به تـن مـی بود و مـلمل

یکی پارو کند پول از چپ و راست یکی وامـانده چـون هرگونه مـعتل

یکی ده کاره با ده فـیش، شنگول شـل و بی دانـش و زالــو و انـگل

حـلالش با حرامـش مـثل شربت اجـاقـش روشـن و وافـور و مـنقل

خـداوندش شـکم شـهوت امامش رسولش پول و ثـروت وحی منزل

شریحی گونه با توجـیه و تاویل فرستدعقل و عشق و دین به مـقتل

به خورد و خـفت وبردن مـست مستند نه قـانـونی نه عــدلی مثل جـنگل

رفـاه و عدل و انصاف ومساوات شـعار انتـخابـات اسـت و سـنبل

خــداوندان عـلمند و تـخـصـص گـزینـش می شـود کالا به مـشعل

همه در ظـلم و جور اسـتاد کارند بویـژه اکــسفوردی هـای احــیل

چو روباهـند در مـکر و خـیانت بظـاهـر یـار غــــارند و مجــلل

همه تحصیل کرده ی غرب شومند چه سادات وچه شاه وفهد وفیصل

چه می گویم خدایا توبه و شکر فرامـش کن گـله از این مسـلسل

اگر برزخ شود مسکن بر ایشان به زنجیرند و رنج و داغ و تاول

نمی خواهم غنی باشـم و یاغی که طغیان می کند انسان مفصل

مرنجـانید از خـود عاشـقان را که نزدیک است ما را قول ارحـل

بهـش باشـید مسـولان خدا را به تقوا و به نظم و قول مرسـل

اگر کـاری پـذیرفـتی و از تـو قوی تر بود و بهتر بود و اکـمل

خـدا لعـنت فـرسـتد با ملائک قیامت دوزخی هستی و اســفل

ببین ناقص لباس عشق و معنا شـده وارو تـن مــردان احـول